|
|
||||||
|
|
|||||||
|
|
|||||||
|
Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki. W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Niespokojne, burzliwe uczucie do Marcina. To nie jest scisle okreslenie. W pewnym sensie, przynajmniej, nie jest scisle. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem.
|
|||||||