|
|
||||||
|
|
|||||||
|
|
|||||||
|
Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate. Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci? Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala. Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka.
|
|||||||